Қазақ әдебиетінің кең өрісінде өзіндік үнімен ерекшеленген ақындардың бірі — Шөмішбай Сариев. Оның шығармалары нәзік лиризмге, терең философиялық ойға, ұлттық рух пен адам жанының иірімдерін дәл жеткізетін шеберлікке толы.
Шөмішбай Сариев 1946 жылы Қызылорда облысы, Арал ауданы, Шөміш стансасында дүниеге келген. Табиғатынан сезімтал, ойлы болып өскен болашақ ақын бала күнінен-ақ өлеңге әуес болған. Білімін әл-Фараби атындағы Қазақ Ұлттық университеті қабырғасында жалғастырып, журналистика саласын меңгерді. Бұл білім оның шығармашылық жолында да, қоғамдық қызметінде де маңызды рөл атқарды.
Оның өлеңдерінде махаббаттың мөлдір сезімі, сағыныштың сазы, өмірдің өткіншілігі мен уақыттың құдіреті айқын көрініс табады. Ақын әрбір өлең жолында адам жанының терең қатпарларын ашып, оқырманын ойға жетелейді.
Ақынның «Сәлем саған, туған ел», «Ғашықтар жыры», «Жүрекке саяхат», «Махаббат мұңы» атты жыр жинақтары тыңдаушының жүрегінен жол тапқан. Бұл еңбектер — қазақ лирикасының асыл қазынасына айналған туындылар.
Шөмішбай Сариев қазақ эстрадасының дамуына үлес қосқан сөз зергері. Оның қаламынан туған ән мәтіндері халық жүрегіне жол тауып, кеңінен танымал болды. Әсіресе махаббат тақырыбындағы әндері нәзік сезім мен шынайылыққа толы.
Оның шығармашылығы — уақытпен бірге жасайтын мәңгілік мұра. Оның өлеңдері әр буын оқырманның жан дүниесіне әсер етіп, рухани азық беруді жалғастыра береді.
